OCZYSZCZALNIA ŚCIEKÓW JASTRZĘBIA GÓRA



Dobiegła końca realizacja Kontraktu nr 4, Zadania nr 1 pn. "Rozbudowa i przebudowa oczyszczalni ścieków w Jastrzębiej Górze", którego wartość wynosi 16.892.593 zł netto. Wykonawcą robót budowlanych dla powyższego zadania jest Hydrobudowa Gdańsk.

Oczyszczalnia w Jastrzębiej Górze obsługuje aglomerację Władysławowo w skład której wchodzą miejscowości: Rozewie, Jastrzębia Góra, Tupadły, Ostrowo, Karwia, Mieroszyno, Kaczyniec i Czarny Młyn.

Ostatni raz była zmodernizowana w latach 1992 - 1994 r. Zastosowano wówczas schemat technologiczny zmodyfikowanego procesu "Phoredox" obejmujący biologiczne procesy usuwania azotu i fosforu z wykorzystaniem wewnętrznego źródła węgla. Dla zabezpieczenia skutecznego usuwania fosforu do wymaganej wartości przewidziano chemiczne wspomaganie biologicznej redukcji fosforu. Technologia oczyszczania była oparta na ciągłym przepływie ścieków poprzez poszczególne obiekty, które zapewniały redukcję zanieczyszczeń stałych oraz związków organicznych w ściekach.

Proces oczyszczania można przedstawić etapowo opisując krótko funkcje obiektów oczyszczalni:

- Przepływ ścieków przez komorę z przepływomierzem elektromagnetycznym, pozwalającym na ciągły pomiar wielkości dopływu

- Oczyszczanie mechaniczne z większych zanieczyszczeń (skratek) na kracie schodkowej o prześwicie 4 mm

- Tłoczenie ścieków na posadowiony powyżej osadnik wstępny Imhoffa.

- Oczyszczanie mechaniczne z piasku w piaskowniku szczelinowym wbudowanym w kanał otwarty na dopływie do osadnika wstępnego Imhoffa

- Oczyszczanie mechaniczne z zawiesiny łatwo opadającej w osadniku wstępnym Imhoffa

- Oczyszczanie biologiczne w zblokowanym dwusekcyjnym reaktorze składającym się z trzech komór: defosfatacji, denitryfikacji i nitryfikacji. W reaktorze w procesie jednostopniowego osadu czynnego, podczas przepływu ścieków przez strefę beztlenową, niedotlenioną i tlenową następują przemiany polegające na mineralizacji związków organicznych, nitryfikacji i denitryfikacji azotu z uwalnianiem do atmosfery, wiązanie fosforu w osadzie czynnym w procesie biologicznej defosfatacji z ewentualnym symultanicznym wspomaganiem chemicznym.

- Klarowanie ścieków na osadnikach wtórnych

- Odprowadzanie oczyszczonych ścieków do rzeki Czarna Wda

W procesie oczyszczania ścieków bardzo istotną rolę pełni gospodarka osadowa, która pozwala na utrzymanie stałej ilości osadu czynnego w reaktorach za pomocą recyrkulacji zewnętrznej osadu. W reaktorach następuje też recyrkulacja wewnętrzna pozwalająca na utrzymanie optymalnych warunków, niezbędnych do skutecznego usuwania związków organicznych.

Na skutek procesów biologicznych przebiegających w reaktorach ilość osadu czynnego stale rośnie i jego nadmiar należy usuwać z procesu. Nadmiar osadu odprowadzany był do wydzielonej komory fermentacyjnej otwartej (WKFO), gdzie poddawany był fermentacji i zagęszczeniu. Osad nadmierny mógł być mieszany w WKFO z przefermentowanym osadem wstępnym z osadnika Imhoffa, lub oba rodzaje osadu mogły być podawane bezpośrednio do odwodnienia mechanicznego.

W ostatnim czasie, przed rozbudową, oczyszczalnia pracowała na granicznych wielkościach hydraulicznych napływu ścieków, co w niedalekiej przyszłości mogłoby doprowadzić do przekroczeń dopuszczonych pozwoleniem wodnoprawnym parametrów ścieków oczyszczonych.

W związku z powyższym koniecznością stała się rozbudowa i przebudowa oczyszczalni pod względem wartości przepływu z Qśr.d. = 3 450 m3/d do Qśr.d. = 5 170 m3/d oraz ilości RLM z 38 500 do 62 000. Rozbudowa objęła wykonanie nowych obiektów technologicznych oraz przebudowę istniejących. Ścieki jak dotychczas dopływają do oczyszczalni dwoma kolektorami grawitacyjnymi DN 250 mm i DN 500 mm. Mechaniczne oczyszczanie ścieków realizowane jest w zblokowanym urządzeniu - sitopiaskowniku, zlokalizowanym w podziemnej kondygnacji nowoprojektowanego budynku. Urządzenie wyposażone jest w dwa ciągi technologiczne składające się z sit o średnicy 1000 mm o prześwicie 2 mm ze zintegrowanymi transporterami i prasami do skratek, piaskowników napowietrzanych - poziomych, pomp pulpy piaskowej, łapaczy tłuszczu w postaci kieszeni bocznych z automatycznymi zgarniaczami oraz pomp do odprowadzania tłuszczu przed sito. Piasek z piaskownika zostaje odseparowany i wypłukany z substancji organicznych w separatorze piasku i trafia na przyczepkę zlokalizowaną na kondygnacji przyziemia. Skratki również są transportowane na przyczepkę na kondygnacji przyziemia.

W wyniku budowy nowego obiektu mechanicznego oczyszczania ścieków zlikwidowany został osadnik Imhoffa z wydzielonym piaskownikiem szczelinowym, na którego miejscu powstał nowy reaktor biologiczny.

Wozy asenizacyjne dowożące ścieki z osadników gnilnych będą obsługiwane za pomocą kontenerowej stacji zlewczej, służącej do odbioru nieczystości płynnych z pełną kontrolą i rejestracją wyników. Stacja w tej wersji pozwala na identyfikowanie dostawców poprzez wprowadzenie danych dostawców do komputera i tym samym uniemożliwia zrzut ścieków przez osoby nieuprawnione. Dla każdego dostawcy automatycznie zliczana będzie ilość dowożonych ścieków. Stacja posiada wbudowany moduł pomiarowy z pomiarem pH, przewodności, temperatury i ChZT co umożliwia automatyczne zamknięcie zrzutu po przekroczeniu założonych parametrów ilościowo - jakościowych ścieków. Z punktu zlewnego ścieki będą dopływać przed układ oczyszczania mechanicznego sitopiaskownika.

Po sitopiaskowniku ścieki dopływają grawitacyjnie do przepompowni ścieków wyposażonej w cztery pompy zatapialne wydajności Q = 185 m3/h. Przepompownia składa się będzie ze zbiornika czerpalnego z pompami oraz komory suchej z armaturą odcinającą (klapy zwrotne, zasuwy). Pracą pomp sterują falowniki w celu utrzymania możliwie stałego poziomu ścieków w zbiorniku czerpalnym.

Z przepompowni ścieki są przetłaczane do komory rozdziału przed reaktorami, gdzie rozdzielane są na dwa przebudowywane i jeden nowy reaktor biologiczny. Komora rozdziału jest wyposażona w trzy zastawki przelewowe. Komora została hermetycznie przykryta laminatem poliestrowo - szklanym.

Obiekty sitopiaskownika, przepompowni i komory rozdziału przed reaktorami są wyposażone w instalacje dezodyracji, która pozwala na odprowadzanie odorów do nowego urządzenia biofiltra. W urządzeniu do biologicznej neutralizacji odorów, substancje odorotwórcze usuwane są za pomocą wyspecjalizowanych mikroorganizmów zasiedlonych na złożu pochodzenia naturalnego. Proces oczyszczania powietrza składa się z wstępnego nawilżania powietrza oraz właściwej filtracji na złożu biologicznym. Pełne biologiczne oczyszczanie ścieków odbywa się w procesie niskoobciążonego, jednoosadowego - wielofazowego osadu czynnego w zintegrowanych reaktorach biologicznych do jednoczesnego usuwania związków węgla, azotu i fosforu wg schematu "Bordenpho" z modyfikacją Bernarda, gdzie oprócz mineralizacji substancji organicznych występuje amonizacja, nitryfikacja, denitryfikacja oraz defosfatacja biologiczna. Poszczególne procesy jednostkowe prowadzone są w wyodrębnionych komorach reaktora co nie wyklucza symultanicznego przebiegu reakcji. W każdym z reaktorów zostaną wydzielone następujące strefy:

- Komora predenitryfikacji osadu wyposażona w mieszadło mieszające

- Komora beztlenowa wyposażona w mieszadło mieszające

- Komora denitryfikacji wyposażona w mieszadło mieszające

- Komora nitryfikacji wyposażona w mieszadło pompujące i system napowietrzania drobnopęcherzykowego

W reaktorze są umieszczone trzy sondy pomiarowe: tlenowa, NOx oraz gęstości osadu. Układ automatyki oczyszczalni ścieków, na podstawie informacji uzyskanych z sond będzie utrzymuje wymagane stężenie tlenu oraz reguluje poziomy recyrkulacji wewnętrznej dla zachowania optymalnych warunków biologicznego oczyszczania ścieków. Recyrkulacja zewnętrzna osadu jest regulowana automatycznie w zależności od wielkości przepływu ścieków oczyszczonych.

Po reaktorach biologicznych ścieki wraz z osadem dopływają do nowoprojektowanej komory rozdziału przed osadnikami, rozdzielającej ścieki na nowoprojektowany osadnik oraz istniejącą komorę zasuw, która z kolei rozdziela ścieki na istniejące osadniki. Odpływ ścieków z komory regulowany jest zastawkami przelewowymi z napędem elektrycznym. Do komory przewidziano możliwość dozowania PIX-u, dla potrzeb chemicznego wspomagania usuwania fosforu.

W osadnikach końcowych (dwóch istniejących i jeden nowoprojektowany), ścieki ulegają sklarowaniu a z procesu wyodrębniony zostaje osad, którego część powróci do obiegu a część zostanie usunięta. Wszystkie osadniki wyposażone są w nowe zgarniacze oraz koryta przelewowe ze stali nierdzewnej. Na dnie osadników osad jest zgarniany do leja i następnie rurociągiem doprowadzony jest do przepompowni osadu. Ścieki oczyszczone z osadników są odprowadzone do rowu odpływowego.

Pomiędzy osadnikami a miejscem zrzutu ścieków zostało zamontowane stanowisko lamp UV. Obiekt ten wyposażony jest w zestaw promienników UV, zanurzonych w ściekach oraz w szafę sterowniczą. Ścieki oczyszczone przepływając pomiędzy promiennikami są dezynfekowane. Poziom ścieków w kanale lamp UV jest regulowany zastawką na której realizowany jest również pomiar ilości ścieków oczyszczonych.

Osad z osadników, który grawitacyjnie dopływa do przepompowni osadu jest tłoczony do komory pomiarowej. W ww. komorze następuje rozdział osadu na powrotny oraz nadmierny. Ilość osadu powrotnego jest mierzona za pomocą przepływomierzy zlokalizowanych przed każdym z reaktorów. Osad nadmierny trafia do komór stabilizacji tlenowej osadu. Komory te powstały w wyniku modernizacji WKFO oraz wyposażenia jej w ruszta napowietrzające. Wody nadosadowe zostają zawrócone do procesu oczyszczania a ustabilizowany osad trafia do nowo wybudowanego obiektu: stacji mechanicznego odwadniania i higienizacji osadu.

Stacja odwadniania i higienizacji osadu wyposażona jest w prasę taśmową do ciągłego odwadniania osadu, instalacje przygotowywania oraz dozowania polielektrolitu, silos na wapno, mieszacz osadu z wapnem, transporter osadu oraz magazyn do tymczasowego składowania osadu. Po prasie osad powinien uzyskać ok. 80% uwodnienia (20% suchej masy). Przewiduje się pracę stacji 7 dni w tygodniu (8 godz. na dobę) w sezonie letnim i dwa dni w tygodniu (7 godz. na dobę) poza sezonem. Szacunkowe zużycie polielektrolitu to 4 kg/Tsm a wapna: 0,25 - 0,4 kg CaO/Kasm.

W ramach rozbudowy zostały również wymienione dmuchawy napowietrzające zaopatrujące w tlen reaktory biologiczne oraz komory stabilizacji tlenowej. Zastosowane zostały dwie dmuchawy o wydajności 3000 Nm3/h i dwie o wydajności 1500 Nm3/h. Założono pracę trzech dmuchaw jednocześnie podczas sezonu letniego (dwie małe jedna duża) oraz pracę jednej małej dmuchawy poza sezonem letnim. W sezonie letnim pracować będą trzy reaktory biologiczne i dwie komory stabilizacji tlenowej, natomiast poza sezonem jeden z modernizowanych reaktorów oraz jedna komora stabilizacji tlenowej.

Dodatkowo w procesie rozbudowy zostały wymienione wszystkie rurociągi technologiczne i urządzenia wspomagające pracę oczyszczalni a także zagospodarowanie terenu w postaci dróg wewnętrznych i zieleni.

Przeprowadzono rozruch technologiczny w miesiącu czerwcu 2012 roku.


© 2018 EKOWIK Sp. z o.o.